Έχουν περάσει 4 ώρες από τη δύση του Ηλίου. Θα έπρεπε να είναι πλέον μεσάνυκτα. Η ώρα των νυκτόβιων πλασμάτων της φύσης, αλλά και όσων πλασμάτων επιλέγουν το σκοτάδι από το καυτό πρόσωπο του ήλιου, για τις κακόβουλες πράξεις τους. Και όμως, ο ήλιος στέκει αγέρωχος ψηλά πάνω από την κορυφογραμμή των Graypeak mountains.
Μερικά παιδιά έχουν εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να συνεχίσουν το παιγνίδι τους. Οι περισσότεροι όμως έχουν κλειδωθεί στα σπίτια τους, ανήσυχοι γι’ αυτό το πολύ περίεργο φαινόμενο. Όσοι έκλεισαν τα μάτια τους για να κοιμηθούν, δεν τα κατάφεραν. Ακόμη και αυτοί που θα κοιμούνταν καταμεσής μαινόμενης μάχης. Ο τοπικός μύλος, έπαψε να γυρίζει καθώς η ροή του ποταμού σταμάτησε. Λες και το νερό έπαψε να κυλάει.
Μα το πιο τρομακτικό απ’ όλα ο θανάσιμος τραυματισμός του Μπρούνο, του σκύλου του χωριού που όλοι αγαπάνε και φροντίζουν. Το φρενιασμένο άλογο τον ποδοπάτησε, σπάζοντας σχεδόν όλα τα κόκκαλα του σώματός του. Συνθλίβοντας ακόμη και το κεφάλι του. Και όμως ο άμοιρος ο Μπρούνο, εδώ και πάνω από μία ώρα, δεν έχει ξεψυχήσει ακόμη. Δε δείχνει καν να έχει συνειδητοποιήσει την κατάστασή του, πόσο δε μάλλον, να πονάει.
Αν είναι όνειρο, τότε είναι όλο αυτό είναι ένας τρομακτικός εφιάλτης και δείχνει να έχει μόλις ξεκινήσει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου